“of Blazing Amber”

Home Show Keurverslag

Show bij het Noorder Kynologen Club in Zuidlaren

op 6 maart 2005

Op zondag 6 maart ging om half zes de wekker, het duurde even voordat ik wakker genoeg was om te bedenken waarom wij ook als weer op zulk een vroeg tijdstip op gingen staan terwijl het buiten -10 graden was en het landschap er helemaal wit uitzag.

O ja, we gingen naar de show in Zuidlaren met Franny, we hadden ons ingeschreven toen wij nog dachten dat het een goed idee zou zijn, op het moment van opstaan in de vroege ochtend leek dat helemaal niet meer zo’n goed idee.

Rijdend door het witte landschap terwijl de zon opkwam werd het vroege opstaan toch wat beloond door het uitzicht van witte weilanden, bevroren wateren en sfeervolle winterse uitzichten.

In Zuidlaren aangekomen installeerden wij ons bij de Bench van Franny en wachtten op de keuringen, de mechelaren moesten als laatste de ring in en er werd gekeurd door mw. Marion ten Cate, zij werkte zeer secuur de groenendalers af, er waren er 26, nadat eerst in onzere ring de Duitse- herders al gekeurd waren.

Daarna waren de laekense herders aan de beurt en pas daarna om een uurtje of half drie konden wij de ring in.

Ondertussen waren wij, Franny en ik al behoorlijk gaar en hadden moeite om ons weer mentaal op te peppen na al dat gewacht.

Franny had nr. 1058 en moest voorop in de ring een rondje rennen, daarna werd zij als eerste gekeurd en moest ze met mij weer een rondje door de ring rennen.

Daarna moest ik haar tandjes laten zien en moest Franny mooi en geduldig blijven staan, zodat de keurmeester haar goed kon bewonderen en haar bevindingen aan de schrijver kon vertellen die het op het keurrapport schreef.

We waren klaar, terwijl de volgende hond gekeurd werd bleef Fran aan de kant in de ring mooi staan zodat, als de keurmeester wou vergelijken Franny er mooi voor stond.

De nummers werden neergezet en de keurmeester feliciteerde als laatste ons, we mochten plaats nemen achter nummer 1!

We hadden een Zeer goed gekregen, Joepie!

Nu nog wachten op de jonge hond voor de einduitslag, de jonge hond had een Goed, wat betekende dat Franny beste teef was en ook Best of Breed, leuk maar ook jammer dat er zo weinig Mechelse herders waren.

We togen weer naar huis door het winterse landschap en ploften thuis lekker op de bank, wel vermoeiend zo, de hele dag niets doen en wachten.