Agility Home

“of Blazing Amber” Een behendige loper bij het I.M.C.A. Op 10, 11 en 12 oktober 2003 is er in het Spaanse plaatsje Platja d’Aro vlak bij Barcelona het vierde I.M.C.A en het tweede Paragility World Cup gehouden. Ik ben meegegaan met onze eigen Rob Peen van KC Pampus die zich met 11 anderen had geplaatst om uit te komen voor Nederland. Na een zeer lange reis met tussen stop in een F1 hotel onderweg kwamen wij ( Rob en Marja Peen, Floor Goddijn, Natasja en Willen Alexander Ebben, Kitty Bergman en Ik) aan in Platja d’Aro op woensdag.. Alle deelnemers en supporters verbleven in een leuk hotelletje aan de kust. Nadat we de hal bekeken hadden, zijn we lekker in het zonnetje op een terrasje gaan zitten terwijl de Spaanse organisatoren verder gingen met het leggen van het tapijt. Het tapijt was nog niet klaar en de Hollanders die al eerder gearriveerd waren in Platja d Áro hebben een groot gedeelte geholpen met het leggen van het tapijt, nu konden de Spanjaarden het verder wel zelf af. Op donderdag zijn we Barcelona in geweest en hebben we te voet vele mooie gebouwen bekeken, dat is een mooie stad en ik zou er graag weer heengaan nu met meer tijd en zonder auto, met een auto Barcelona door is wat mij betreft een ramp, maar was een noodzakelijk kwaad. Op vrijdag waren de trainingen op tapijt en later op de dag de Optocht door het plaatsje. De optocht verliep wat rommelig maar uiteindelijk liep iedereen dan door de straten van Platja. Extra gezellige noot was dat er in Platja in het zelfde weekend een bierfeest was georganiseerd, alsof ze wisten dat we kwamen. Na de optocht werd er door de Para agility deelnemers een demonstratie wedstrijdje gehouden en ons eigen Susan Rekveld met Quita deed ook mee. Para agility is voor mensen met een handicap. Zo deed er ook een meisje uit Tsjechië mee in twee grootte klasse met een Pappillonetje en een Mechelse herder, zij kon niet goed zien en de honden hadden belletjes om zodat zij kon horen waar ze waren. Verder liep ze gewoon de sterren van de hemel en zou je nooit geweten kunnen hebben wat en of ze wel wat mankeerde. Zondag gaf zij met de Mechelse herder een demonstratie Doggie dancing waar ik van genoten heb. Zaterdag begonnen de wedstrijden dan echt en liepen de Hollanders erg goed, Smal team werd 2^e op het vast parcours, Medium team 5^e en de Large team 3^e. Rob werd op Jumping Large 2^e na een Tsjech met een Mechelaar. Mellanie de Koster werd 6^e, Rick Molenkamp 8e en Brenda Fekkes 16^e. Nederlands smal werd, Natasja Ebben 4^e, Floor Goddijn 5^e, Gerry vd Velden 6^e en Kitty Bergman14^eop de jumping Nederlands Medium, Diana van Bree 3^e, Jurgen Smit 4^e, Majorie van Diest 8^e en Susan Ophorst werd 17^e op de jumping. Susan Rekveld werd op de Para agility 1^e met het vast parcours. Paulien ( je weet wel , die van KC Pampus) hield de standen goed bij zodat er niets mis kon gaan en de Nederlandse keurmeester Relinde Peschier en de Engelse keurmeester John Gilbert ervan op aan konden dat er dubbele schrijvers aanwezig waren. S’avonds we gezellig met het hele team en supporters naar het gala avond geweest georganiseerd door de Spanjaarden, dat was enorm gezellig en we hebben erg lekker gegeten, als je van vis en grote garnalen houdt ten minste. Zondag hebben de Hollanders wederom goed gelopen te beginnen met smal individueel vast parcours, Ferry werd 4^e, Flor 6e, Kitty 10^e, helaas kreeg Natasja een disk, Djoura stuiterde van de wip en bezeerde haar pootje. Bij het medium ging het ook redelijk, Diana werd 6^e, Susan 7^e, Majorie 8^e en Jurgen 14^e, had hij geen foutje gemaakt was hij makkelijk de snelste geweest. Bij Large vast parcours hadden onze large lopers het zwaar en werd Mellanie 16^e, Rick 17^e, Brenda 21^e en hadden we een geweldige uitschieter Rob Peen met Twister werd eerste, hij is daardoor IMCA kampioen geworden. Nog bijkomend van de schrik moesten de teams nog even lopen, smal werd tweede, medium 5^e en large 3^e team. Uiteindelijke uitslag voor de podium prijzen zijn: Rob Peen met Twister 1^e large, en Gerry vd Velden 2^e Small. De Hollandse Team Small werd 2^e en de Hollandse Team Large werd derde. Niet gek, waar een klein landje groot in kan zijn. Na weer een veel te lange prijsuitreiking en slot ceremonie terug naar het hotel om even op te knappen zodat we nog gezellig ergens konden gaan eten. Maandag ochtend vertrokken we weer naar Holland en hebben het mooie weer daar achter moeten laten. Ik heb echt genoten en zou zo weer meegaan.