|
|
“of
Blazing Amber” |
|
Dit
jaar zijn we voor het eerst in lange tijd op kerstvakantie geweest, we
gingen naar een klein huisje in de Franse Pyreneeën in Arbon onder
Toulouse.
Toen wij eenmaal aangekomen een lange wandeling maakten merkte ik
hoe verkeerd die gedachtegang was, zelfs ik had last van teken. De volgende dag zijn we dan ook naar de dichtst bijzijnde apotheek
gelopen en hebben in ons beste Frans een bus Frontline gekocht. De honden vonden dat een minder geslaagde actie daar zij nu een
uur in de wind stonken en niet naar binnen mochten totdat zij droog waren, we
hadden binnen n.l. de open haard aan.
Uiteraard ging het dan s’nachts ook vrolijk sneeuwen en wij kregen
een witte tweede kerst dag ( en voor niets de honden ingespoten). Wij zijn gaan lopen in de sneeuw en hebben veel foto’s gemaakt,
wel moesten we uitkijken voor Jagers en everzwijnen, de gedachte van Jagers
vond ik toch enger dan die van everzwijnen, die schieten ten minste niet
eerst en kijken later pas wat ze geschoten hebben.
Franny dacht de eerste keer vrolijk kennis te gaan maken met de
honden en kwam tussen de lijnen vast te zitten, ze kon nog net op tijd
ertussen uit knijpen voordat de slee haar geraakt zou hebben, zoveel honden
aan één lijn had ze nog nooit meegemaakt. Oud en nieuw was erg rustig, de Fransen hebben geen vuurwerk
traditie in de bergen en Kyra kon dat waarderen. Tegen de tijd dat wij naar huis gingen was de sneeuw op ons
huisjes hoogte alweer verdwenen, wel kon er nog op de hoger gelegen pistes
geskied worden. We hebben dan ook in de regen afscheid van ons huisje genomen en
waren 13 uur later weer thuis, Home- Sweet- Home.
|