|
“of Blazing
Amber”
De
Agility loper op vakantie zomer 2003,
 Foto’s
 Eigenlijk zouden we niet op vakantie
gaan dit jaar, ik had in december n.l een pup gekocht en we dachten dat
ze dan nog te jong zou zijn voor een wandelvakantie in de Bergen.
Wandelvakantie’s in de Alpen is namelijk ons favoriete vakantie.
Maar het
ging toch kriebelen, dat vakantiegevoel.
Toen las ik
op de Band list ( een internetgroep waar bijna alle Nederlandse agility
handlers bij aangesloten zijn) dat er in België bij de Limburgse
hondenschool een wedstrijd weekend georganiseerd zou worden die al op
vrijdag zou beginnen met drie workshops van verschillende Belgische
trainers. Dat leek mij geweldig.
Diezelfde
band list gaf ook te kennen dat er in Duitsland in het Zwarte woud bij
Freiburg een heel weekend wedstrijden zouden gehouden worden; op
zaterdag, de Mehrlanderwettkampf en op zondag de Weltcup, georganiseerd
door het Tijdschrift AgilityWelt.( vandaar die naam).
Voor de Welt
cup moest je aan Cynophilia doorgeven dat je mee wou doen en dan moest je
selectie wedstrijden lopen om mee te mogen doen.
Helaas, op
de wedstrijden waar ik punten voor de Weltcup kon halen blunderde ik te vaak
en mocht ik uiteindelijk niet op zondag in Emmendingen mee doen, wel op
zaterdag voor de open, dus daar gauw voor ingeschreven.
De Vakantie
was gepland; eerst naar België bij het LIHOS, dan door naar het
Zwarte woud om eerst te wandelen, dan de wedstrijd in het weekend en
daarna door naar Oostenrijk voor een kort weekje wandelen met Kind en
twee honden in de bergen.
De vakantie was aangebroken, manlief een knuffel gegeven en op
naar België.
We mochten pas donderdag na de lessen op het terrein
onze tenten op zetten maar hadden al wel honger.
 De Nederlanders hadden elkaar al
gauw gevonden en eentje had een grote pan soep meegenomen waar we allen
van smulden totdat we onze tenten op het terrein mochten opzetten.
Corvee werd
geregeld.
De volgende
dag waren de workshops, drie keer een uur in de brandende zon trainen, ik
heb erg genoten, Kyra had geen last van de warmte zolang ze gewoon in de
schaduw kon wachten op de volgende actie. Franny bleef dan bij de tent
waar ik voor veel schaduw had gezorgd met mijn Perry luifel.
Verschillende
trainingsmethodes, korte bochten en vooruitsturen geoefend.
S’avonds in
de Hollandse groep hadden er twee voor macaroni gezorgd en zaten we weer
gezamenlijk te eten, onder paraplu’s en parasols want het regende net met
etenstijd.
Zaterdag, de eerste wedstrijd dag, in
Nederland krijg je een programma boekje en weet je in welke ring je loopt
en hoe laat.
In
België werkt dat anders je loopt naar de ringen waar bij de ingang een
blaadje hangt met groepen, startnummers en volgorde. Dat is even een
gezoek want je loopt in verschillende ringen en als je pech hebt moet je
die nog tegelijk verkennen ook. Als je eindelijk snapt waar en wanneer je
verkennen en lopen moet kun je je voorbereiden, hond uitlaten, warm lopen
en kijken wat de anderen doen.
Bij het
vaste parcours staan er in België twee keurmeesters in de ring ieder
een helft van de ring te keuren, ook hebben ze een stopwatch bij zich,
waarom snapte ik niet helemaal.
Het vaste
parcours ging goed en we werden 11e , daarna de jumping helaas
de start sprong geheel gesloopt, 1ft dus en werden we daar 48e. Wel lekker gelopen en ik was zeer
tevreden over ons, Kyra had goed haar best gedaan, ze kan af en toe een
beetje onstuimig zijn.
S’avonds
was er een BBQ en hebben we gesmuld, en later een Karaoke avond waar ik
zelfs een liedje gezongen heb en een beetje te laat ben blijven hangen.
 Zondag de tweede wedstrijd dag, omdat je
het systeem al begon te begrijpen liep het uitzoeken hoe en wanneer je
moest lopen makkelijker.
De gevolgen
van te laat naar bed gaan waren bij mij goed te merken en ik presteerde
minder goed als zaterdags, bij de vast een latje, 22e en bij
de jumping een latje, 43e ,ach tenminste geen Disk. Kyra deed
wederom haar best.
Het spel
was erg leuk, het werd ” Blind Date” genoemd.
Je gaf je
op voor het spel met je nummer, ze husselden dan alle klassen bij elkaar
en op een grote lijst kon je dan zien wie jou “Blind date” was.
Met
parcours verkennen vond je hem of haar dan wel.
Je liep
samen een estafette met een moeilijk stukje er midden in, dat je niet de
tunnel in mocht met scherpe draai.
Wij gingen
helaas wel de tunnel in en haalden geen prijs, niet erg zei de Belgische
Blind Date, het is maar spel en je doet het voor de lol. Ik vond het hele
wedstrijd gebeuren dat weekend erg gezellig, gezellige mensen die Belgen.
S’avonds
werden er pannenkoeken gebakken in de Hollandse groep en had ik corvee.
De volgende
ochtend zijn we vroeg opgestaan , hebben we ingepakt en vertrokken we
naar het Zwarte woud.
We hebben
eerst gekampeerd bij de Schluchsee
daar mochten de honden lekker in zwemmen. 
Franny
heeft daar voor het eerst met haar rugzak gelopen, ze vond hem prima en juist
erg fijn omdat daar alle koekjes inzaten, Kyra had haar rugzak ook aan en
samen trokken ze veel bekijks, de Duitsers kennen zo wie zo het Belgische
Hondenras niet en om die dan met een rugzak te zien lopen was helemaal
interessant.
Vrijdag gingen we naar het wedstrijd
terrein in Emmendingen om onze tent op te zetten en zagen we weer veel
bekende gezichten vanuit Holland en België.
Zaterdag onze eerste Duitse wedstrijd, daar
kregen we wel een programma met ringindeling.
In mijn
groep waren er 50 deelnemers en begonnen we met het vast- parcours, Alles
liep goed totdat Kyra op eens halverwege de katteloop afloop zich
omdraaide en naar haar bil keek ( waarschijnlijk een wesp).
Ik was
daardoor zo door afgeleid dat ik net op het cruciale moment te laat reageerde
waardoor ze de verkeerde ingang van de tunnel nam, Disk, we liepen het
rondje wel mooi af wat wel weer een goed gevoel gaf.
Dan de
jumping, foutloos en 12e helaas was ik te langzaam, door de
droogte was al het gras geheel bruin en had ik erge last van mijn
hooikoorts, maar toch leuk gelopen.
Marja Peen
werd 5e op het vast parcours ( ze behaalde haar eerste Utje)
en 12e op de jumping en Rob Peen werd 3e op het
vast parcours en 6e op de jumping.
Het was erg
warm 35 graden en weinig schaduw maar ieder loste dat op zijn eigen
manier op.
Voor het
terrein van de hondenclub liep een grote rivier waarin veel mensen en
honden te vinden waren, zo ook Kyra, Franny en ik.
S ‘avonds
was ook in Emmendingen een BBQ en smulden wij ook daar van al het
lekkers, overdag's was er al veel te koop geweest van alles wat de dames
van de club gebakken hadden aan “Kuchen” en broodjes.
De volgende
dag werd het wat serieuzer het ging tenslotte vandaag om de Weltcup.
In de
schaduw keken we naar de verrichtingen van de acht verschillende landen
bij een hitte van ongeveer 36 graden die lastige parkoersen te verduren
kregen van de keurmeesters.
Nederland
deed het zeker niet slecht, Floor Goddijn werd bij de smal honden tweede
en Bianca van Gastel werd eerste bij de Large, gevolgd door Cathy Mc
Donnald die tweede werd.
Rob had
helaas een foutje gemaakt en hij werd 21e met twister.
De volgende
dag hebben we vroeg alles opgebroken en zijn we richting Oostenrijk
gereden.
In Breitenwang bij Reutte aan de Plansee onze tent weer opgezet en daar mooie wandelingen met
veel pauzes gelopen met de honden. De Plansee is ook toegankelijk voor
honden en ze hebben daar naar hartelust gezwommen, na een weekje zijn we
weer naar huis gereden en waren we weer present bij de wedstrijd van KC Gooi
en Eemland waar we 13 puntjes gescoord hebben, ook weer in de bloed hitte
maar daar waren we al aan gewend geraakt.
Dit was de
“vakantie” van een behendige loper met haar Mechelaartjes.
|
