Home 

                                   
Agility  Agility

 



of Blazing Amber

De Agility loper op vakantie zomer 2003,

 Foto’s

Kyra met rugzak in de AlpenEigenlijk zouden we niet op vakantie gaan dit jaar, ik had in december n.l een pup gekocht en we dachten dat ze dan nog te jong zou zijn voor een wandelvakantie in de Bergen. Wandelvakantie’s in de Alpen is namelijk ons favoriete vakantie.

 

Maar het ging toch kriebelen, dat vakantiegevoel.

 

Toen las ik op de Band list ( een internetgroep waar bijna alle Nederlandse agility handlers bij aangesloten zijn) dat er in België bij de Limburgse hondenschool een wedstrijd weekend georganiseerd zou worden die al op vrijdag zou beginnen met drie workshops van verschillende Belgische trainers. Dat leek mij geweldig.

 

Diezelfde band list gaf ook te kennen dat er in Duitsland in het Zwarte woud bij Freiburg een heel weekend wedstrijden zouden gehouden worden; op zaterdag, de Mehrlanderwettkampf en op zondag de Weltcup, georganiseerd door het Tijdschrift AgilityWelt.( vandaar die naam).

Kyra en Franny in een bergmeer

Voor de Welt cup moest je aan Cynophilia doorgeven dat je mee wou doen en dan moest je selectie wedstrijden lopen om mee te mogen doen.

Helaas, op de wedstrijden waar ik punten voor de Weltcup kon halen blunderde ik te vaak en mocht ik uiteindelijk niet op zondag in Emmendingen mee doen, wel op zaterdag voor de open, dus daar gauw voor ingeschreven.

De Vakantie was gepland; eerst naar België bij het LIHOS, dan door naar het Zwarte woud om eerst te wandelen, dan de wedstrijd in het weekend en daarna door naar Oostenrijk voor een kort weekje wandelen met Kind en twee honden in de bergen.

 

De vakantie was aangebroken, manlief een knuffel gegeven en op naar België.

We mochten pas donderdag na de lessen op het terrein onze tenten op zetten maar hadden al wel honger.

Kyra tijdens LIHOS weekend trainings dag agilityDe Nederlanders hadden elkaar al gauw gevonden en eentje had een grote pan soep meegenomen waar we allen van smulden totdat we onze tenten op het terrein mochten opzetten.

Corvee werd geregeld.

 

De volgende dag waren de workshops, drie keer een uur in de brandende zon trainen, ik heb erg genoten, Kyra had geen last van de warmte zolang ze gewoon in de schaduw kon wachten op de volgende actie. Franny bleef dan bij de tent waar ik voor veel schaduw had gezorgd met mijn Perry luifel.

Verschillende trainingsmethodes, korte bochten en vooruitsturen geoefend.

S’avonds in de Hollandse groep hadden er twee voor macaroni gezorgd en zaten we weer gezamenlijk te eten, onder paraplu’s en parasols want het regende net met etenstijd.

 

Zaterdag, de eerste wedstrijd dag, in Nederland krijg je een programma boekje en weet je in welke ring je loopt en hoe laat.

In België werkt dat anders je loopt naar de ringen waar bij de ingang een blaadje hangt met groepen, startnummers en volgorde. Dat is even een gezoek want je loopt in verschillende ringen en als je pech hebt moet je die nog tegelijk verkennen ook. Als je eindelijk snapt waar en wanneer je verkennen en lopen moet kun je je voorbereiden, hond uitlaten, warm lopen en kijken wat de anderen doen.

Bij het vaste parcours staan er in België twee keurmeesters in de ring ieder een helft van de ring te keuren, ook hebben ze een stopwatch bij zich, waarom snapte ik niet helemaal.

Het vaste parcours ging goed en we werden 11e , daarna de jumping helaas de start sprong geheel gesloopt, 1ft dus en werden we daar 48e.  Wel lekker gelopen en ik was zeer tevreden over ons, Kyra had goed haar best gedaan, ze kan af en toe een beetje onstuimig zijn.

S’avonds was er een BBQ en hebben we gesmuld, en later een Karaoke avond waar ik zelfs een liedje gezongen heb en een beetje te laat ben blijven hangen.

 

Zondag de tweede wedstrijd dag, omdat je het systeem al begon te begrijpen liep het uitzoeken hoe en wanneer je moest lopen  makkelijker.

De gevolgen van te laat naar bed gaan waren bij mij goed te merken en ik presteerde minder goed als zaterdags, bij de vast een latje, 22e en bij de jumping een latje, 43e ,ach tenminste geen Disk. Kyra deed wederom haar best.

Het spel was erg leuk, het werd ” Blind Date” genoemd.

Je gaf je op voor het spel met je nummer, ze husselden dan alle klassen bij elkaar en op een grote lijst kon je dan zien wie jou “Blind date” was.

Met parcours verkennen vond je hem of haar dan wel.

Je liep samen een estafette met een moeilijk stukje er midden in, dat je niet de tunnel in mocht met scherpe draai.

Wij gingen helaas wel de tunnel in en haalden geen prijs, niet erg zei de Belgische Blind Date, het is maar spel en je doet het voor de lol. Ik vond het hele wedstrijd gebeuren dat weekend erg gezellig, gezellige mensen die Belgen.

S’avonds werden er pannenkoeken gebakken in de Hollandse groep en had ik corvee.

De volgende ochtend zijn we vroeg opgestaan , hebben we ingepakt en vertrokken we naar het Zwarte woud.

 

We hebben eerst gekampeerd bij de Schluchsee daar mochten de honden lekker in zwemmen.

 

Franny heeft daar voor het eerst met haar rugzak gelopen, ze vond hem prima en juist erg fijn omdat daar alle koekjes inzaten, Kyra had haar rugzak ook aan en samen trokken ze veel bekijks, de Duitsers kennen zo wie zo het Belgische Hondenras niet en om die dan met een rugzak te zien lopen was helemaal interessant.

Vrijdag gingen we naar het wedstrijd terrein in Emmendingen om onze tent op te zetten en zagen we weer veel bekende gezichten vanuit Holland en België.

 

 

Zaterdag onze eerste Duitse wedstrijd, daar kregen we wel een programma met ringindeling.

In mijn groep waren er 50 deelnemers en begonnen we met het vast- parcours, Alles liep goed totdat Kyra op eens halverwege de katteloop afloop zich omdraaide en naar haar bil keek ( waarschijnlijk een wesp).

Ik was daardoor zo door afgeleid dat ik net op het cruciale moment te laat reageerde waardoor ze de verkeerde ingang van de tunnel nam, Disk, we liepen het rondje wel mooi af wat wel weer een goed gevoel gaf.

 

Dan de jumping, foutloos en 12e helaas was ik te langzaam, door de droogte was al het gras geheel bruin en had ik erge last van mijn hooikoorts, maar toch leuk gelopen.

Marja Peen werd 5e op het vast parcours ( ze behaalde haar eerste Utje) en 12e op de jumping en Rob Peen werd 3e op het vast parcours en 6e op de jumping.

Het was erg warm 35 graden en weinig schaduw maar ieder loste dat op zijn eigen manier op.

Voor het terrein van de hondenclub liep een grote rivier waarin veel mensen en honden te vinden waren, zo ook Kyra, Franny en ik.

 

S ‘avonds was ook in Emmendingen een BBQ en smulden wij ook daar van al het lekkers, overdag's was er al veel te koop geweest van alles wat de dames van de club gebakken hadden aan “Kuchen” en broodjes.

De volgende dag werd het wat serieuzer het ging tenslotte vandaag om de Weltcup.

In de schaduw keken we naar de verrichtingen van de acht verschillende landen bij een hitte van ongeveer 36 graden die lastige parkoersen te verduren kregen van de keurmeesters.

Nederland deed het zeker niet slecht, Floor Goddijn werd bij de smal honden tweede en Bianca van Gastel werd eerste bij de Large, gevolgd door Cathy Mc Donnald die tweede werd.

Rob had helaas een foutje gemaakt en hij werd 21e  met twister.

De volgende dag hebben we vroeg alles opgebroken en zijn we richting Oostenrijk gereden.

 

In Breitenwang bij Reutte aan de Plansee onze tent weer opgezet en daar mooie wandelingen met veel pauzes gelopen met de honden. De Plansee is ook toegankelijk voor honden en ze hebben daar naar hartelust gezwommen, na een weekje zijn we weer naar huis gereden en waren we weer present bij de wedstrijd van KC Gooi en Eemland waar we 13 puntjes gescoord hebben, ook weer in de bloed hitte maar daar waren we al aan gewend geraakt.

Dit was de “vakantie” van een behendige loper met haar Mechelaartjes.