|
“of Blazing Amber”
|
|
Op donderdag 25
september vertrokken wij naar Frankrijk voor de WK Agility in Lievin. Om vier uur
s’ochtends werd ik opgehaald door Rob en Marja Peen om s’middags
op tijd te zijn voor de training op tapijt. Marja en ik
gingen mee als supporter en Rob Peen om te lopen voor Nederland bij de large
honden met Twister. Nadat de honden
veterinair gekeurd waren mochten we het stadion in en namen we plaats op de
tribune die in landen vakken opgedeeld was, wij zochten uiteraard het
Hollandse vak op. Alle stoeltjes
in het stadion waren oranje gekleurd wat goed bij ons supporters kleding
pastte. Na een korte
training waren de Hollandse honden er klaar voor, negen honden in totaal. Drie small,
waarvan twee Shelties en één Papillon. Drie medium,
allen Shelties en drie large honden allen Border Collies. Na afloop van
de training reed ik met mee naar de camping waar ik mijn, uiteraard oranje
tentje opzette en een hapje eten klaarmaakte. De Hollandse
lopers verbleven in een hotel in Lievin. S’avonds
hebben de Hollandse supporters op de camping gezellig met zijn allen om een
camping tafel met gasbranderlicht liedjes gezongen.
De volgende
morgen vertrokken we in het donker naar de hal, allen in oranje gehuld met
oranje t shirts en petjes klaar voor de
grote dag: de Jumping individueel
alle maten en de jumping teams large zouden vandaag gelopen worden. Vreemd was het
om te zien dat veel van de Hollandse supporters opeens last kregen van een
vreemd soort uitslag in de vorm van een rood, wit, blauw vlaggetje op hun
wangen, en dat elke dag van de wedstrijden weer, ik denk dat het door de
opwinding kwam. De openings
ceremonie duurde erg lang daar de Bobo’s blijkbaar van alles in het
Frans tegen het publiek moesten zeggen wat eigen lijk niemand interesseerde
laat staan verstond. De Nederlandse
lopers presteerden goed, de parkoersen waren pittig en de keurmeesters helaas
niet altijd even consequent.
De supporters
deden tussendoor dansjes zoals het kabouter Plop lied uit Holland en we
leerden ook dansjes van de Duitsers en Fransen. De eerste dag
duurde tot tien uur s’avonds wat maar drie uur langer was als in het
programma boekje stond en wij allen waren aan het eind behoorlijk gaar. De volgende
ochtend weer vroeg op, zaterdag waren de
team wedstrijden jumping small en medium en de vast parcours voor alle maten. Ik heb als
ochtend gymnastiek twee rondje met de Nederlandse vlag gerend als
aanmoediging voor Holland. Weer liepen de
Nederlandse lopers goed maar helaas geen podium plaatsen bemachtigd. We hebben weer
veel gedanst en nadat de wedstrijd afgelopen was, was er supporters avond
door de Fransen georganiseerd met dans en muziek, we hebben ons dan ook goed
vermaakt en weer te laat ons tentje opgezocht, want de volgende ochtend moesten
we weer vroeg op. Zondag werden
de vast parkoersen individueel gelopen alle maten. Nu hadden bijna
alle supporters in het stadion de dansjes door en werd er met veel tegelijk
gedanst wat een mooi gezicht was om te zien, aan het eind hebben we zelfs met
zijn allen in het midden van het stadion gedanst 32 landen met elkaar. Amerikanen,
Russen, Japanners, Canadezen, Finnen, Denen, Italianen, Zuid Afrikanen, en
nog veel meer. Er werd ook
ruilhandel bedreven met supporter T-shirts en petjes met de andere landen en
ik heb dan ook een Zuid Afrikaans T-shirt bemachtigd waar ik heel blij mee
ben. Winnaar van de
WK large werd een Finn, Mikko Aaltonen met zijn Tervuerense herder Aqua, Winnares
medium, een Sloweens meisje S. Trkman met haar Pyreneese herdertje en
winnares smal werd S. Trumanova uit Rusland met haar Spitz.
Toch fijn om te
weten dat het altijd de combinatie handler en hond blijft wat een winnaar
oplevert en het niet automatisch een Border collie of een Sheltie is die in Jammer voor
Nederland, geen podium plaatsen, volgend jaar beter. Ik zal er zeker
proberen weer bij te zijn want zo’n gezellige happening wil ik niet
missen. Ik heb veel
verschillende manieren van handeling gezien en een heel weekend honden van
alle soorten voorbij zien komen zelfs een Beagle, en enkele andere soorten jachthonden. En dat op top
niveau in de Agility, petje af hoor. Na de
afluitings ceremonie die te lang duurde zijn we met de lopers een hapje gaan eten
in een leuk restaurant in Lievin. Van uw Agility
verslag geefster Katja Slippens. Met dank aan Ron Baltus die de foto’s van de Finse deelnemers heeft gemaakt. |
|
|
