of Blazing Amber

pootjebutton Home Agility Agility                       Uw Agilty verslaggeefster op het WK in Lievin Frankrijk, 2003

 

 

Op donderdag 25 september vertrokken wij naar Frankrijk voor de WK Agility in Lievin.

Om vier uur s’ochtends werd ik opgehaald door Rob en Marja Peen om s’middags op tijd te zijn voor de training op tapijt.

Marja en ik gingen mee als supporter en Rob Peen om te lopen voor Nederland bij de large honden met Twister.

Nadat de honden veterinair gekeurd waren mochten we het stadion in en namen we plaats op de tribune die in landen vakken opgedeeld was, wij zochten uiteraard het Hollandse vak op.

Alle stoeltjes in het stadion waren oranje gekleurd wat goed bij ons supporters kleding pastte.

Na een korte training waren de Hollandse honden er klaar voor, negen honden in totaal.

Drie small, waarvan twee Shelties en één Papillon.

Drie medium, allen Shelties en drie large honden allen Border Collies.

Na afloop van de training reed ik met mee naar de camping waar ik mijn, uiteraard oranje tentje opzette en een hapje eten klaarmaakte.

De Hollandse lopers verbleven in een hotel in Lievin.

S’avonds hebben de Hollandse supporters op de camping gezellig met zijn allen om een camping tafel met gasbranderlicht liedjes gezongen.

Supporters op de tribune bij WK Agility in Lievin 03

De volgende morgen vertrokken we in het donker naar de hal, allen in oranje gehuld met oranje t shirts en petjes klaar voor de grote dag: de Jumping individueel alle maten en de jumping teams large zouden vandaag gelopen worden.

Vreemd was het om te zien dat veel van de Hollandse supporters opeens last kregen van een vreemd soort uitslag in de vorm van een rood, wit, blauw vlaggetje op hun wangen, en dat elke dag van de wedstrijden weer, ik denk dat het door de opwinding kwam.

De openings ceremonie duurde erg lang daar de Bobo’s blijkbaar van alles in het Frans tegen het publiek moesten zeggen wat eigen lijk niemand interesseerde laat staan verstond.

De Nederlandse lopers presteerden goed, de parkoersen waren pittig en de keurmeesters helaas niet altijd even consequent.

Katja doet meer met de dansjes

De supporters deden tussendoor dansjes zoals het kabouter Plop lied uit Holland en we leerden ook dansjes van de Duitsers en Fransen.

De eerste dag duurde tot tien uur s’avonds wat maar drie uur langer was als in het programma boekje stond en wij allen waren aan het eind behoorlijk gaar.

 

De volgende ochtend weer vroeg op, zaterdag waren de team wedstrijden jumping small en medium en de vast parcours voor alle maten.

Ik heb als ochtend gymnastiek twee rondje met de Nederlandse vlag gerend als aanmoediging voor Holland.

Weer liepen de Nederlandse lopers goed maar helaas geen podium plaatsen bemachtigd.

We hebben weer veel gedanst en nadat de wedstrijd afgelopen was, was er supporters avond door de Fransen georganiseerd met dans en muziek, we hebben ons dan ook goed vermaakt en weer te laat ons tentje opgezocht, want de volgende ochtend moesten we weer vroeg op. Tribune bij wk agility

Zondag werden de vast parkoersen individueel gelopen alle maten.

Nu hadden bijna alle supporters in het stadion de dansjes door en werd er met veel tegelijk gedanst wat een mooi gezicht was om te zien, aan het eind hebben we zelfs met zijn allen in het midden van het stadion gedanst 32 landen met elkaar.

Amerikanen, Russen, Japanners, Canadezen, Finnen, Denen, Italianen, Zuid Afrikanen, en nog veel meer.

 

Er werd ook ruilhandel bedreven met supporter T-shirts en petjes met de andere landen en ik heb dan ook een Zuid Afrikaans T-shirt bemachtigd waar ik heel blij mee ben.

 

Winnaar van de WK large werd een Finn, Mikko Aaltonen met zijn Tervuerense herder Aqua,

Winnares medium, een Sloweens meisje S. Trkman met haar Pyreneese herdertje en winnares smal werd S. Trumanova uit Rusland met haar Spitz.

Winnaar wk agility

Toch fijn om te weten dat het altijd de combinatie handler en hond blijft wat een winnaar oplevert en het niet automatisch een Border collie of een Sheltie is die in Foto, Ron BaltusAgility het beste is.

Jammer voor Nederland, geen podium plaatsen, volgend jaar beter.

Ik zal er zeker proberen weer bij te zijn want zo’n gezellige happening wil ik niet missen.

Ik heb veel verschillende manieren van handeling gezien en een heel weekend honden van alle soorten voorbij zien komen zelfs een Beagle, en enkele andere soorten jachthonden.

En dat op top niveau in de Agility, petje af hoor.

Na de afluitings ceremonie die te lang duurde zijn we met de lopers een hapje gaan eten in een leuk restaurant in Lievin.

 

Van uw Agility verslag geefster Katja Slippens.

 

Met dank aan Ron Baltus die de foto’s van de Finse deelnemers  heeft gemaakt.

 

Agility  Agility

pootjebutton Home