of Blazing Amber

 

Home

 IMCA 2008 Pagina

 Foto’s

 Video Vast Parkoers Franny

 Video Jumping Franny

Verslag van de Wereldkampioenschap Ras en Rasloze honden door de ogen van een wedstrijdloper gezien, de IMCA 2008 in Voghera.

 

Op maandag 24 augustus in de zeer vroege ochtenduren vertrokken Marie-Louise, Franny en ik met de Astra naar Italië. De reis verliep wat stroef het was druk op de weg en het was erg warm in de auto, net voorbij Koln gaf de Mio een rare afrit aan, wij volgden gedwee en toen we al een aantal uren verder waren merkten we dat we nu wel erg raar reden, dit zou ons via Oostenrijk brengen en een uur of meer extra kosten. Helaas, er was niets meer aan te doen, terugrijden zou nog langer duren. We besloten om maar verder te rijden en de snelweg in Oostenrijk te mijden, we hadden tenslotte geen vignet gekocht voor Oostenrijk.

Na een zeer lange autorit met om de paar uur een pauze kwamen we na 14 uur aan bij het hotel, mooi op tijd voor een douche en om lekker onder de wol te kruipen.

 

 

Dinsdag hebben we de omgeving verkend en de locatie bekeken. De IMCA werd gehouden in een groot Westernfort met thema park. Het veld zelf zat in een grote manegebak waarin ze de zandgrond heel goed hadden aangestampt, het leek wel op beton, zo hard was het.

Voor de honden hadden ze een buiten paarden bak die overdekt was geprepareerd met aangestampte grond en een grote tent voor elk land. Dit was wel het koelste plekje op het terrein. Verder was het buiten al 27 graden oplopend naar 33 graden in de middaguren. Erg warm en zonnig weer dus.

Het terrein was echt als het schrale wild- west landschap, het beekje achteraan had op dinsdag nog een beetje water maar verder in de week droogde dat al weer op.

Weer bij het hotel in Salice Therme aangekomen zijn we in de hoteltuin naast het zwembad gaan liggen met een goed boek, om bij oververhitting even in het zwembad te plonsen voor afkoeling. Langzaam aan arriveerden de rest van de IMCA lopers uit Nederland.

 

 

Woensdag overdag brachten we de dag zo’n beetje hetzelfde door als dinsdag, lekker luierend en op ons gemak. s ’Avonds kregen we van Jan en Pieter de briefing, de startnummers en laatste kado’s van de sponsoren prinsheerlijk gezeten bij het zwembad, waarna we naar een Italiaanse steakhouse naast het hotel zijn gelopen. Het was die avond Braderie avond en we hadden het genoegen om bij de open schuifdeur van het restaurant te zitten met in het rechter oor een housebeat komende uit twee hele grote boxen van een goochel act die nog niet was begonnen en in het linker oor versterkte elektronische Inca “ muziek” voortgebracht door een klein manneke getooid in Indianen tooi met panfluit.

We hebben nog even meegedanst met de Italiaanse jeugd en zijn dan verder met de maaltijd gegaan. Na het eten hebben we nog rondgelopen over de braderie.

 

Donderdag was de dag voor de Sponsorfoto’s die Marie-Louise heeft gemaakt van de verschillende shirts, daarna de veterinaire keuring en training in de hal.

Tijdens het trainen konden we merken hoe de snelheid van de honden was en de honden konden wennen aan de ondergrond.

De training verliep soepel behalve dan dat Franny haar bovenste kussentje aan haar voorpoot openhaalde aan de schutting waarvan de oppervlakte, zoals vaak in andere landen samengesteld is uit verf met een laag scherp zand.

In de avond was het gala. Dit werd in het westernfort gehouden en het eten was in stijl. De Nederlanders hebben goed van zich laten horen en het was een gezellige luide avond, met veel wave en liedjes.

 

 

 

Vrijdag, de eerste wedstrijddag.

We vertrokken naar het fort in Voghera en maakten ons op voor de intocht. De honden kregen een mooi oranje dekje aan

 (bedankt Angela) en een oranje Hawaï Slinger om hun nek. Arie klom in de huid van de leeuw en Jurgen liep rond als Nederlands balletje. De landen liepen in optocht de ring in en na een toespraak hezen twee op paard gezeten Cowboys te midden van alle honden de IMCA vlag.

 

Hierna was het de Jumping verkennen voor de Smalls van keurmeester Arnaldo Benini

Ietje mocht de spits afbijten en na een hele mooie start liep Willow op volle snelheid het verkeerde gat van de tunnel in, Ietje liet het hoofd niet hangen en liep het parkoers verder vloeiend en zeer snel uit.

Aneska met Gypsy had evenmin geluk en ook zij liep een disk. Frank liep foutloos met zijn Jaykay een 11e plaats, Roger liep met Troy een nog sneller rondje en een 5e plaats en Anouk liep met Mickey de eerste plaats. Nederland rende als een dolle met vlag rond het veld. Een goede start werd gemaakt, nu de rest nog.

 

Nu was de Medium aan de beurt, Diana Mocht als eerste starten, helaas ook voor haar een DK, ik dacht zelfs bij dezelfde tunnelingang als Willow, met die snelheden was dat toch wel het moeilijkste plekje van het parkoers.

Pepita van Yannick had het moeilijk het de omgeving en liep helaas een DK.

Werner en Blizzard werden 24e met een foutje, Arie liep met Guy de 16e plaats en de 9e plaats was voor Sharon en Filan weggelegd.

 

Hierna was de Para Agility aan de beurt, ik heb van deze gelegenheid gebruik gemaakt om Franny uit het hotel op te halen, waar zij prinsheerlijk gelegen op het tweepersoons bed in de airco op ons wachtte. Zo was ze lekker uitgerust en fris voor haar actie in de late middag.

Ik heb een stukje met haar gewandeld en ben gaan parkoers verkennen, het was een mooie Jumping van keurmeester Árpád Tóth met goed te lopen lijnen met mogelijkheid voor korte bochten en afstandswerk.

Wij waren pas als allerlaatste aan de beurt, om een uurtje of half vier, wat betekende dat het nog zeker meer dan een uur zou duren voordat Franny aan de beurt was, ik heb mij dan ook bij haar in de bench in de tent teruggetrokken totdat het tijd was op onze spieren op te warmen.

Hierdoor heb ik de andere Nederlanders niet zien lopen.

Ik heb het later op video kunnen zien, Roy liep met Flinn tegen een weigering aan en 37e plaats, Cathy was foutloos met een 3e plaats, Marcel liep met Kira een 16e plaats en Jurjen liep met Chap een 12e plaats.

 

Franny en ik liepen naar de start, ik was heel rustig en totaal niet zenuwachtig, misschien wel te rustig dacht ik nog.

Ik zette haar bij de start neer en gemaande haar te blijven, nadat ik in positie was heb ik haar geroepen, haar heel kort over de muur laten springen naar de tunnel, vanuit de tunnel weer naar buiten gedrukt voor het sterretje links om, hier liet ze helaas wat tijd liggen, na het sterretje weer richting muur waarbij ik eerst naar rechts wisselde en net voor de muur weer naar links om haar krap om de muur linksom te sturen naar de tunnelingang, na de tunnel super de palen in, linksaf in een bocht gedrukt de band gesprongen waarna de slurf teruggenomen moest worden, dan lange lijn naar die ene muur weer, terugspringen naar de twee laatste sprongen bij de finish. Ikzelf liep als een gek door bij de finish en zag geen uitwijkmogelijkheid meer dan tegen de muur op te springen, voor de muur op de grond hadden ze zakken gelegd die normaal dienst doen als verzwaring voor de tunnels, groot was mijn verrassing toen een enorme waterpartij opspoot vanuit de vertrappelde zak, ik was op slag afgekoeld. Joepie we waren foutloos en hadden de 7e plaats bemachtigd. Een goede positie voor zondag vond ik zelf. Franny was geweldig, de tribune luidruchtig en uitgelaten.

 

Er werd nog even een muziekje opgezet voor de gezamenlijke dans en net toen ML de camera ging halen voor de prijsuitreiking begon die al, hierdoor was ze te laat voor de eerste huldiging, die van Anouk en Mickey. Later hebben we ook een leuke foto kunnen maken met de Leeuw, dat leeuwenvelletje werd de rest van het weekend trouw door Henk gedragen en bij elke Nederlandse huldiging liep hij mee naar het podium, bedankt Henk.

Na de huldigingen togen we allen weer teug naar het hotel vanuit waar we na het douchen weer naar een eetgelegenheid togen, dit keer een Pizzeria.

Hier was het eten goed en zeer lekker, zeker voor herhaling vatbaar, als we ten minste terug mochten komen, diverse heren waren zo blij met de goede resultaten van vandaag dat ze dat luidkeels aan het hele restaurant mee probeerden te delen.

 

Zaterdag hoefden Franny en ik niet te lopen, het was de beurt aan de teams.

Arnaldo Benini keurde de Jumping voor alle teams,

De small teams startten, Nederland ging erg goed, Willow, Jaykay, Troy en Mickey waren allen foutloos, Nederland stond na de Jumping eerste.

Hierna waren de medium teams aan de beurt, we hoopten allen op mooie foutloze rondjes en we werden beloond, Kinkajou, Blizzard, Guy en Filan kwamen allen foutloos rond, wederom Nederland eerste na de Jumping.

Nu mochten de large honden van start, we konden onze harten horen bonzen op de tribune of waren dat de luchtknuppels van Arie en Henk?

Zipper en Chap waren foutloos, Kira en Flinn hadden een foutje, Nederland werd derde na de jumping, Belgie en Italie hadden alle rondjes van de jumping foutloos, al met al niet gek voor de Nederlanders.

De Para agility liep hun rondjes, en daar waren zeer goede resultaten bij van de Nederlandse lopers.

Na een korte pauze werd er weer omgebouwd voor de Vastparkoersen van Árpád Tóth te beginnen met small.

Nederland mocht als laatste starten daar zij bij de jumping eerste waren geworden, het werd stil in de hal, Ietje liet met Willow zien dat zij weer de snelste combinatie waren, Troy kreeg een foutje, Mickey was foutloos en Jaykay kreeg helaas ook een foutje, hierdoor werden we tweede op het VP voor teams small en tweede overall.

De mediums volgden, Blizzard en Filan kregen een DK, Guy kwam foutloos rond en Kinkajou liet een hele mooie tijd zijn ook foutloos, Nederland werd 6e op het VP en 6e overall.

Nu was her de beurt van de large teams, weer werd het spannend, helaas Kira en Zipper kregen een DK, Chap was foutloos met een hele mooie tijd en Flinn was foutloos, Nederland werd 7e op het VP en 7e overall.

Na de huldigingen gingen we erg laat naar het hotel terug, eten, douchen en naar bed.

 

Zondag, de dag van de Finale individueel met Vastparkoersen, Franny bleef weer lekker in het koele hotel en ik ging op de tribune zitten. De smalls begonnen de dag met een parkoers van Árpád Tóth. Hier begonnen de lopers ook weer van onder af aan en mocht Ietje met Willow beginnen, zij zette een zodanig verdomd snel en vloeiend rondje neer, de rest van de lopers kwam niet meer aan die tijd, Ietje heeft de VP dan ook gewonnen. Aneska liep met Gypsy een 15e plaats, Frank liep met Jaykay een foutje tegen het lijf en werd op het VP 23e, Roger met Troy kreeg ook een fout en werd 20e. Nu werd het spannend, Anouk moest haar eerste plaats proberen vast te houden en in ieder geval foutloos rond zien te komen met Mickey. Zij heeft Mickey goed laten lopen en heeft goed de tijd op de raakvlakken genomen, iets wat echt moet met die snelle Terriër daar hij anders over de raakvlakken heen springt, helaas was het niet snel genoeg voor de eerste plaats maar met een 7e plaats op het VP zijn zij toch maar mooi 4e geworden van het ras en rasloze honden small. Gefeliciteerd Anouk en Mickey.

 

 

 

De Mediums volgden ook met een parkoers van Árpád Tóth.

Diana mocht beginnen, Kinkajou liep een goed en vloeiend snel parkoers en geheel verdiend werden zij 2e op het VP.

Yannick volgde met Pepita, het was even spannend of Pepita nog last van de hal zou hebben maar gelukkig dat viel reuze mee, Pepita liep foutloos en werd 16e op het VP.

Werner en Blizzard kregen twee foutjes en werden 25e, Arie kreeg 1 ft met Guy en werd 21e en Sharon liep met Filan foutloos en werd 9e op de VP.

 

De Para Agility liep hun derde parcours tussen de Small/Medium en Large in.

Ik denk dat op de site van Susan Reckveld binnenkort haar verslag zal verschijnen daar zij daar veel beter verslag van kan doen, ik was namelijk weer Franny aan het ophalen uit het hotel. Weer haar rustig uitgelaten en in de koele tent in haar bench te wachten gelegd.

 

We mochten parkoers verkennen, de Large werd gekeurd door Arnaldo Benini en hij had een goed WK waardig parkoers neergezet. Een lastige start met na de wip veel tunnelverleiding, tunnelingang naast kattenloop raakvlak, de insteek van de palen ver weg, en een lange lijn langs twee tunnelingangen naar de finish.

Ik verkende het parkoers, overlegde wat situaties met de coach en trok mij weer terug bij Franny in de bench, ik moest dit keer als 7e voor laatste starten, weer meer dan een uur wachten, weer werd het steeds warmer in de hal, buiten was het al 32 graden geworden.

 

Ik heb de anderen niet zien lopen maar kan dit voor de uitslagen melden,

Roy en Flinn liepen een foutloos parkoers en werden 5e, Marcel en Kira werden 7e, Jurjen en Chap werden 4e, en Cathy en Zipper weden 8e op het VP.

 

Mijn tijd om te lopen kwam en na het warmlopen van de spieren vertrokken wij richting start, weer was ik erg rustig en weer had ik geen last van de zenuwen, het was gewoon een beetje eng dat ik zo rustig van binnen was.

Ik zette Franny aan de start, Liep rustig naar mijn positie, liet haar komen en de rest van het parkoers verliep vloeiend, die lange lijn na de wip met afleidingen naar het juiste tunnelgat, dan de tijd genomen om haar goed op het raakvlak van de kattenloop te begeleiden, de afloopt van de kattenloop….. ja. Daar zag ik haar achterste achterpoot het raakvlak raken en……de keurmeester stak zijn hand op. Het publiek werd onrustig, maar ik liet mij niet afleiden, dat gunde ik de tegenpartij echt niet, ik raasde voort de schutting over, de juiste tunnel ingang in, de palen insteek en die mooie lange lijn weer langs tunnel ingangen naar de finish, mooie tijd gelopen, maar ik had even tijd nodig om af te koelen. Het wordt nu echt eens tijd voor raakvlakken die aan iedereen tonen/ piepen dat het raakvlak goed genomen is, zonder dat twijfel nodig is.

Dit geintje koste mij toch de tweede plaats in het algeheel klassement, nu moest ik het doen met de 10e plaats. Zeker ook een mooie prestatie, ik mag niet ontevreden zijn.

De huldigen begonnen, de vlaggen werden weer neer gehaald, de landen cadeaus uitgewisseld en er was een verrassing, Nederland had als land het beste gepresteerd. We kregen een grote beker als land.

Ik ben trots dat ik heb mogen deelnemen aan dit evenement, het nivo stijgt elk jaar weer.

We kunnen ons goed meten aan de andere omringende landen en we hebben laten zien dat we goed mee kunnen komen met de rest van de wereld. Het zat soms net niet mee, maar ja, dat houd je met de hondensport, zeker als het een keurmeester sport betreft.

 

Na de huldiging zijn we naar het hotel gereden, hebben lekker gedoucht en konden weer bij die ene pizzeria terecht nadat Willem Alexander even met ze gebabbeld had en voor ons tafels had gereserveerd. Bedankt W.A.

Na het eten hebben we de Jan en Pieter persoonlijk bedankt voor het weken door ze in het zwembad van het hotel te gooien waarna de meesten er gewoon achterna plonsden, dit kan dus echt alleen in een warm land hoor. Er sneuvelden hier en daar mobiele telefoons en brillen gingen ten onder maar dat mocht de pret niet drukken.

 

De volgende dag vertrokken een voor een de Nederlanders weer richting Nederland, zo ook wijzelf met een volgeladen auto. Het was een warme tocht terug en we kwamen in de avonduren weer veilig in Almere aan vol verhalen, foto en videomateriaal en een berg meer ervaring.

Marie-Louise, Franny en ik hebben het geweldig naar ons zin gehad.

We zullen er voor gaan om in Hongarije weer van de partij te zijn, van 3-6 september 2009 in Békéscsaba - Gyula

 

Verslag van Katja Slippens

 

Ik wil hierbij zeker de sponsoren bedanken, zonder wie dit alles wellicht niet mogelijk was geweest.

 

Mijn werkgever Centric voor het leveren van de T shirts waar we in hebben getraind en leuke spullen heeft gegeven voor de tombola op de benefietwedstrijd.

Dierenapotheker DAP in Horst voor sponsoring van de oranje wedstrijdshirts met logo en hele leuke spullen voor de tombola.

Intervet voor de Scalibor banden die onze honden veilig van teken, hartworm overbrengende muggen en zandvliegjes hebben gehouden.

Novartis Nederland bv. voor de Milbemax tabletten voor het bestrijden van die hartworm als extra back up middel.

Smolke voor het leveren van de baan en voerprijzen tijdens de selectiewedstrijden.

 

Tevens wil ik graag de volgende mensen in het bijzonder bedanken.

M.L. Leinhos, fotografe en chauffeur voor het fotograferen en op video vastleggen van het weekend.

Pieter van Diest voor het organiseren van de IMCA aan Nederlandse zijde.

Coach Jan Sprij voor ons met raad en daad terzijde staan bij dit spannende evenement.

Alle IMCA deelnemers en hun honden die er gezamenlijk een fijne en gezellige week van hebben gemaakt.

Jurgen Smit voor het filmen van de gelopen parkoersen, Mariska Koolen voor het fotograferen, Henk Postma voor de vertolking van de Nederlandse leeuw en alle supporters. En uiteraard iedereen die ik persoonlijk ben vergeten te noemen.

 

Hier even de uitslagen bij elkaar.

 

Small Individueel 

Anouk met Mickey  jump 1e     vp 7e           overall 4e

Roger met Troy       jump 5e    vp 20e - 1ft  overall 10e

Frank met Jaykay   jump 11e   vp 23e - 1ft  overall 14e

Ietje met Willow      jump dk     vp 1e            overall 24e

Aneska met Gipsy  jump dk     vp 15e         overall 26e

 

Medium individueel

Sharon met Filan        jump 9e         vp 9e         overall 6e

Arie met Guy              jump 16e        vp21e-1ft   overall 19e

Werner met Blizzzard jump 24e -1ft vp 25e-2 ft overall 22e

Diana met Kinkajou    jump dk          vp 2e         overall 26e

Yannick met Pepita    jump dk          vp 16e       overall 28e

 

Large individueel

Cathy met Zipper  jump 3e            vp 8e    overall 2e

Katja met Franny  jump 7e            vp 14e  overall 10e

Jurjen met Chap   jump 12e           vp 4e   overall 3e

Marcel met Kira    jump 16e           vp 7e   overall 5e

Roy met Flinn       jump 37e-1 ft    vp 5e   overall 13e

 

Team small   jumping 1e VP 2e  overall 2e

Tam medium jumping 1e VP 6e  overall 6e

Team Large   jumping 3e VP 7e  overall 7e

 

En de landenprijs voor het beste land.